Shoqja ime u martua me dashni, burri c’ullak e nxorri në pikë të natës në qendër të fshatit!!

Halla Nazë është e regullta e ngjarjeve të p ërjetuara në Redaksinë tonëAjo vazhdimisht na tregon n gjarje që i ka p ërjetuar në rininë e saj!Këtë herë na flet për një n gjarje shumë tríshtuese për atë kohë, por edhe për kohën e ditëve tona!

Halla Nazë |

Shoqja im nuk merrte burrë tjetër, pos atij që e dashuronte si “b udalle”!Ajo ishte e bukur në moshën e saj të re!Të gjithë ata që e kërkonin, ajo ju thoshte me zërin lartë|

-Dëgjoni këtu, mos më kërkoni se do t’u sh kel sikur bubrecat!

Megjithkëtë, ajo e dërgoi në vend inatin e saj dhe u martua me atë burrë që deshi!Këtë martesë e kishin kundërshtuar nënë e babë; i thonin vajzës së tyre:

-Bijo, hap sytë se ti nuk je nuse për atë derë!Ti je jopunëtore, ti flen deri në drekë; ajo familje është e a shpër, kërkon punë, kërkon përkushtim; ata nuk të lejojnë që ti ti ngreshë p ordhët sa herë të kujtohet ty; mos, mos k ëmbëngul të bëhesh nuse e tij, sepse do p ërfundosh k eq!

Sido që të jetë, shoqja ime, e cila tani nuk j eton më ju tha|

-Do v des ose do ta marr atë që ma do zemra! Dhe kështu ndodhi!

Shoqja ime filloj j etën e nusërisë, por veset, hujet i morri me vete dhe me këto huje që kishte h ëngri kokën e vet!Më shumë hante d ajak se bukë, por fundi i saj ishte shumë t ragjik!Burri i vet atë e d ënoi shumë r ëndë!E d ogji me cigare në gjithë t rupin, ja hoqi flokët “qel”, c ullak, pa tesha e nxorri në pikë të natës në qendër të fshatit!

Ajo n gjarje sot e kësaj dite më kujtohet; tríshtohem kur e kujtoj atë skenë të dhímbshme që përjetoi shoqja ime!

error: Alert: Content is protected !!